استانداردهای حفر چاه

حفر چاه آب به این دلیل که این چاه ها باید از آب هایی که در زیر زمین إخیره شده است استفاده کنند عمیق تر از چاه های فاضلاب است به همین دلیل حفر چاه برای رسیدن به آب نیاز به مجوز دارد . اما برای حفر چاه های فاضلاب نیازی به دریافت مجوز از سازمانهای مرتبط نیست و همین موضوع باعث شده است که آمار دقیقی از میزان چاه های حفر شده برای فاضلاب نداشته باشیم.




حفر چاه فاضلاب یا آب کار سختی است و اگر بخواهیم به صورت استاندارد حفر چاه را انجام دهیم صد در صد لازم است که به صورت تیمی این کار انجام شود. طوقه چینی ، حفرچاه ، انجام لایروبی و کارهایی ازین دست را یک نفر نمیتواند انجام دهد و باید یک گروه مسولیت کار را به عهده بگیرند. زمانی که یک چاه حفر میشود یک نفر در داخل چاه حضور دارد، یک نفر باید بالای چاه باشد و یک نفر دیگر هم باید در همان حوالی باشد و از وضعیت دو نفر دیگر مطلع باشد.




حتما باید ارتباط چشمی و کلامی با فردی که داخل چاه قرار دارد، برقرار شود و در صورتی که افراد در چاهی با عمق زیاد مشغول به کارند، این ارتباط می‌تواند از طریق آیفون انجام شود.


به عنوان مثال در برخی از کارگاه‌های ساختمانی برای بررسی جنس خاک یا ستون‌گذاری و ... گودال‌های حفر می‌شود که در این زمینه نیز باید ضمن استفاده از کارگران حرفه‌ای و لوازم استاندارد حفاری، اطلاعاتی نیز درباره جنس خاک و میزان مقاومت آن کسب شود. باید از طناب‌ها و ... برای حضور در چاه استفاد کرد و دَلوها را نیز محکم کرد تا بر سفر افراد مقنی سقوط نکند.




نباید ابزار و اشیا را در دهانه چاه قرار داد، خاطرنشان کرد: برای تخلیه محتویاتی که از داخل چاه خارج می‌شود، باید توجه داشت که این مواد باید چندین متر دورتر از دهانه چاه تخلیه شود، بنابراین بدیهی است که برای انجام این کار در چاه‌های سبک حداقل حضور سه تن الزامی است.


عده‌ای از مقنی‌ها برای حفرچاه از چراغ استفاده می‌کردند که این امر علاوه بر این که احتمال انفجار را افزایش دهد، ممکن است به دلیل مرطوب‌بودن خاک چاه و بالابودن درصد رطوبت هوا در عمق آن سبب خاموش‌شدن چراغ نیز بشود.


برخی نیز از سیم‌برق برای تامین روشنایی در عمق‌چاه استفاده می‌کنند که در این زمینه نیز باید توجه داشت که این امر ممکن است سبب اتصالی و برق‌گرفتگی افراد در عمق چاه شود.




برای ارتباط صوتی برای افراد بیرون چاه نیز بهترین وسیله آیفون‌هایی است که با سیم‌های 100، 50 و ... در بازار قابل خریداری است.




در حفر چاه باید به این موضوع توجه داشت که صدا از خارج چاه به راحتی به داخل منتقل می‌شود، اما انتقال صوت از داخل به خارج چاه تقریبا غیرممکن است و استفاده از این آیفون‌ها نقش بسزایی در ارتباط صوتی خواهد داشت.


حداقل فاصله میان دو چاه باید شش متر باشد و این در حالی است که مقنی نیز باید اطلاعات لازم درباره جنس خاک را کسب کرده باشد، چرا که گاهی ممکن است با توجه به نوع خاک، این فاصله بیشتر شود.




در برخی موارد نیز گاه پس از پرشدن چاه قدیمی، اقدام به حفر چاهی در کنار آن می‌کند که با حفر کانالی میان این دو چاه، محتویات چاه قدیمی به چاه جدید سرازیر می‌شود. این کانال ارتباطی که اصطلاحا به آن کوره نیز می‌گویند، گاه سبب انتقال گازهای کشنده به داخل چاه جدید می‌شود که همین امر سبب گازگرفتگی مقنی می‌شود.


به منظور پیشگیری از این امر باید حتما ورودی و خروجی کوره‌ها باز باشد تا از انباشته ‌شدن گازهای سمی در آن جلوگیری شود. گاهی دیده شده که گازها از داخل لایه‌های خاک نیز نفوذ کرده و سبب مسمومیت کارگران می‌شود که در این زمینه نیز لازم است جنس خاک بررسی شده و تمهیدات لازم درباره آن اندیشیده شود.




درگذشته مقنی‌ها جانوران را به عمق چاه می‌فرستادند و در صورتی که آن جانور زنده به سطح زمین بازمی‌گشت، از سمی نبودن گازهای داخل چاه و همچنین وجود اکسیژن در آن مطمئن می‌شدند، اما امروزه چراغ روشن را به عمق چاه هدایت کرده و در صورت خاموش‌شدن متوجه می‌شوند که در عمق چاه اکسیژن وجود ندارد.


در این صورت کارگران می‌توانند با استفاده از ماسک‌های اکسیژن و دستگاه‌های تنفسی به عمق چاه رفته و در حالت دیگر نیز بسته به تشخیص مهندس ناظر، می‌توانند از دستگاه‌های تهویه استفاده کنند.




بهترین زمان برای حفر چاه:

برای حفر چاه‌های عمیق و لایروبی بهترین زمان زمانی است که سطح آب‌های زیرزمینی به پایین‌ترین سطح خود رسیده که این امر در کشور ما در نیمه ‌دوم تابستان پیش از شروع بارش‌هاست.


ایسنا

/ 0 نظر / 51 بازدید